این روزها و تنهایی

من ۷۱ ایم دی ۷۱ ، تجربه ۲۰ تا ۳۰ خیلی پختگی ها و درس ها داد مثلا امروز ۳۰ مرداد بیشتر فهمیدم افرادی مثل دخترعموها همون عمه مهین که گفت شاخه درختو نیلو شکست یا فاطمه و الهه که گفتن نیاید معذب میشیم ایل بیگی چون با دوستاشون بودن ،بعد من میبردمشون با دوستام ، یا همون دوستام از نرگس ، الهه ، مهشاد که رابطشون بر این بود میلاد باشون ازدواج کنه و تا نکرد با من آنفالو و کات و رفتارشون انگار دختر پادشاه بوده یا عموم و زن عموم و دختراش با علیار تو راه شمال ،از ۲۰ روز قبل به معصومه بگن یا تو پارک رفتن بعد کسی نیاد تو مسیر بگن خب نیلو شمام بیاید بدون سلام کردن،بگه بیاید ......چقدر فهمیدم رفتار آدم ها وابسته به اینه چه منفعتی ( مالی ،احساسی، با ماشین رسوندن و اسنپشون شدن مثل آذر ) داره چقدر یهو میفهمی ااا باید ولشون کنی این خوشی هایی که فکر میکنی اونا برات به ارمغان میارن با بودنشونیا زن عمو مریم گفت ما باغ اعظم عمو بهروزیم شما بیاید مصطفی آباد ،فکر کن